Na Cerro del Tío Pío w Madrycie ludzie siadają na trawiastych pagórkach, żeby oglądać zachód słońca. Pod trawą leży gruz po domach dawnej osady. Gdy w latach 80. likwidowano osadę, architekt Manuel Paredes zdecydował, by pozostałości po wyburzeniach przykryć ziemią zamiast wywozić je z Vallecas. Tak powstały dzisiejsze wzgórza parku.

Z górnego pagórka zobaczysz szeroką panoramę Madrytu: Cuatro Torres, wieżę telewizyjną Torrespaña, a przy dobrej widoczności także góry Sierra de Guadarrama. To jeden z najlepszych bezpłatnych punktów widokowych w mieście, szczególnie o zachodzie słońca.
Przyjdź tu, jeśli chcesz zakończyć dzień poza centrum albo pokazać Madryt komuś, kto zna już główne zabytki. Na spacer po wzgórzach daj sobie czas, a przed zachodem słońca przyjdź wcześniej, żeby znaleźć miejsce na górze. Wstęp jest bezpłatny i nie wymaga rezerwacji. Od metra czeka cię krótkie podejście pod górę; na szczycie przydadzą się woda i dodatkowa warstwa ubrania, bo jest tam mało cienia i potrafi wiać.
Co zobaczyć w Cerro del Tío Pío i skąd nazwa „park siedmiu piersi”?
Najpierw wejdź na górny pagórek. W panoramie wypatrzysz Cuatro Torres, wieżę Torrespaña, zwaną Pirulí, oraz pochylone Torres Kío. Są też Edificio España i kopuła bazyliki San Francisco el Grande. Przy dobrej widoczności za zabudową pojawia się Sierra de Guadarrama. Słońce zachodzi za miastem, dlatego wieczorem park przyciąga najwięcej osób.
Potoczna nazwa Parque de las Siete Tetas, czyli park siedmiu piersi, odnosi się do kształtu pagórków. Oficjalna nazwa Cerro del Tío Pío upamiętnia Pío Felipe Fernándeza, jednego z pierwszych osadników. Przyjechał z Ávili, pracował między innymi jako kamieniarz przy budowie Biblioteki Narodowej i wynajmował działki kolejnym przybyszom.
Pierwsi mieszkańcy stawiali tu domy również nocą, bo budować nie było wolno. W 1925 roku osada liczyła 90 osób w 22 domach. Do 1960 roku rozrosła się do 4148 mieszkańców, nadal bez wody, prądu i szkoły. Zmiany objęły całe Vallecas: między 1978 a 1990 rokiem przesiedlono tam około 12 tysięcy rodzin. W 1985 roku Paredes wykorzystał gruz po wyburzeniach do ukształtowania wzgórz, a park otwarto w 1987 roku.
Warto rozejrzeć się także wokół punktu widokowego. Po przebudowie zakończonej w 2020 roku prowadzą do niego ścieżki dostosowane do potrzeb osób o ograniczonej mobilności. Panoramę można oglądać z betonowych siedzisk ułożonych jak w amfiteatrze. Na sąsiedniej skarpie stoi abstrakcyjna rzeźba Enrique Salamanki.
Ten widok przyciągał uwagę, zanim powstał park. Antonio López namalował „Madrid desde el Cerro del Tío Pío” w latach 1962–1963, gdy na wzgórzu wciąż stały domy. Obraz należy dziś do kolekcji Museo Reina Sofía. Na wzgórze, z którego ogląda się panoramę, wejdziesz bez biletu.
Bilety do Cerro del Tío Pío
Wejście do parku i na punkt widokowy jest bezpłatne. Nie potrzebujesz biletu ani rezerwacji, również wtedy, gdy przychodzisz na zachód słońca.

Park zajmuje prawie 16 hektarów, więc po obejrzeniu widoku z górnego pagórka możesz przejść się po pozostałych wzgórzach. Jeśli zależy ci na zachodzie słońca, sprawdź jego godzinę na dzień planowanej wizyty.
Godziny otwarcia parku Cerro del Tío Pío
Park nie jest ogrodzony i nie ma stałych godzin otwarcia ani zamknięcia. Jeśli planujesz zostać do późnego wieczora, sprawdź oznaczenia przy wejściu. Po zachodzie słońca lepiej wrócić do metra bez długiego spacerowania po okolicy.
Na wieczorną panoramę dobrze przyjść około 40 minut przed zachodem słońca. Zyskasz czas, by wejść na górę i wybrać miejsce, zanim wzgórza zapełnią się ludźmi. W ciepły weekend bywa tu tłoczno; w dzień powszedni łatwiej o spokojniejszy spacer. Do planowanej godziny przyjazdu dolicz jeszcze dojście od stacji metra.
Jak dojechać do punktu widokowego Cerro del Tío Pío?
Park leży w barrio Numancia, w dystrykcie Puente de Vallecas, przy Calle de Benjamín Palencia 2, około 5 km od Puerta del Sol. Najprościej dojedziesz metrem linii 1 do stacji Buenos Aires albo Portazgo. Z każdej dojście zajmuje około 10 minut i kończy się podejściem pod górę.

Punkt widokowy znajduje się na górnym pagórku, do którego prowadzi Calle de Benjamín Palencia. Jeśli wpisujesz cel w mapę, użyj współrzędnych 40.3980203, -3.6555045. Do okolicy kursują też autobusy 54, 141 i 143 oraz nocny N10. Ścieżki prowadzące na punkt widokowy dostosowano do potrzeb osób o ograniczonej mobilności, choć cały park pozostaje pagórkowaty.
Samochód jest mniej wygodny: w pobliżu trudno znaleźć miejsce parkingowe. Jeśli mimo to wybierasz auto, sprawdź zasady poruszania się po madryckich strefach ZBE. Niezależnie od tego, jak dotrzesz do Vallecas, przed wejściem na wzgórze warto zaopatrzyć się w wodę.
Na mapie poniżej są wszystkie atrakcje w Madrycie, które opisaliśmy.
Zobacz wszystkie atrakcje w Madrycie
Kiedy przyjść i o czym pamiętać?
Na przejrzysty widok wybierz koniec zimy lub początek wiosny. Latem unikaj podejścia w największym upale: szczyt jest odsłonięty i ma mało cienia. Na wieczór weź dodatkową warstwę ubrania. Na górze wieje, a po zachodzie słońca robi się chłodno nawet latem.
Na jedzenie i toalety w samym parku lepiej nie liczyć. Zakupy możesz zrobić przed wejściem, na przykład przy Avenida de la Albufera. Jeśli planujesz piknik, pamiętaj, że w Madrycie obowiązuje zakaz picia alkoholu w miejscach publicznych.
Jeśli mieszkasz w mieście i masz ochotę na dłuższy spacer, Cerro del Tío Pío należy do sieci punktów widokowych dzielnicy, obok Entrevías, Payaso Fofó i Azorín. Łączą je piesze trasy, więc na pagórkach nie musisz kończyć wycieczki. Inne pomysły znajdziesz w przewodniku po parkach i ogrodach Madrytu.
Najczęściej zadawane pytania
Jaki jest najsłynniejszy park w Madrycie?
Za najsłynniejszy park Madrytu uchodzi Retiro. W 2021 roku wpisano go na listę światowego dziedzictwa UNESCO razem z Paseo del Prado.
Czy Cerro del Tío Pío to dobre miejsce na zachód słońca?
Tak, to jeden z najlepszych punktów widokowych na zachód słońca w Madrycie. Słońce zachodzi za panoramą miasta, a w ciepłe weekendy warto przyjść wcześniej, by znaleźć miejsce na wzgórzu.
Czy w parku bywa tłoczno?
Tak, szczególnie w ciepłe weekendy przed zachodem słońca. Jeśli zależy ci na spokojniejszym spacerze, wybierz dzień powszedni.
Czy warto dojechać do parku samochodem?
Raczej nie, ponieważ w okolicy trudno o miejsce parkingowe. Metrem linii 1 dojedziesz do stacji Buenos Aires lub Portazgo, skąd dojście do parku zajmuje około 10 minut.